Ин як гурӯҳбандии зуд буд, ҳамин тавр не? Чунин ба назар мерасад, ки ин ду хонум аз он ки занамро дар бораи ба мағоза рафтан гап занам, беҳтар медонанд. Ҳарчанд бача бемӯй як дики калон дорад, ду дӯстдухтар метавонанд онро дар як вақт мак кунанд. Махсусан милфи сурхчадор як минати хуб дод.
Бад нест, пас аз кор ӯ бо чунин либоси шаҳвонӣ вохӯрад! Тамоми рӯзро бубинед ва танҳо дар бораи он фикр кунед, ки чӣ тавр зуд ба дики худ бирасед! Ростӣ, ба мард ҳасад намебарам, зуд мефаҳмад, ки то бегоҳ ин қадар интизор шудан фоида надорад. Шавҳар дар ҷои кор, хона холист... ошиқи омадан комилан мумкин аст!
Ҳамааш нағз.